6 دلیل برای شارپ نبودن عکس های شما

|گروه هنری خواجویی| 

6 دلیل برای شارپ نبودن عکس های شما

6دلیل برای شارپ نبودن عکس های شما:تصور کنین:بعد از یک روز بزرگ عکاسی به خونه میاین و هیجان دارین که تمام عکس های زیبایی که گرفتین رو ببینین.اما بعد از دیدن اونا متوجه میشین  که هیچ کدوم از اونا به درد نمیخورن چون تارن. در این مقاله به شما میگیم که چه عواملی روی شارپ بودن عکس های شما تاثیر میذارن و نکات عکاسی برای گرفتن عکس های شارپ رو به شما آموزش میدیم.

من مطمئنم که شما هم مثل اکثر ما چنین تجربه ای داشتین.من شخصا مجبور شدم تصاویر زیادی از مشتری ها رو دور بریزم،به دلیل این که شارپ نبودن.

در یک دنیای کامل و بی نقص،شما بعد از هر جلسه عکاسی که به خانه میاین، ۱۰% تصاویرتان شارپ هستن،اما متاسفانه به ندرت چنین اتفاقی میوفته.با این حال،المان های خاصی وجود دارن که شما باید از اونا آگاه باشین و در هنگام عکاسی اونارو در نظر بگیرین،که احتمال تار شدن تصاویرتون رو کاهش میدن.

موارد ذکر شده در این مقاله برخی از متداول ترین دلایل شارپ نبودن تصاویر شما هستن.

1.سرعت شاتر بیش از حد آهسته هست.

اولین و رایج ترین علت،آهسته بودن بیش از حد سرعت شاتر هست.این میتونه به این دلیل باشه که شما از یک مُد عکاسی خودکار یا نیمه خودکار استفاده میکنین،یا به صورت دستی سرعت شاتری رو انتخاب کردین که برای این موقعیت ایده آل نیست.

به طور معمول،این اتفاق در هنگام عکاسی در طول ساعت طلایی یا زمان دیگری از روز که نور کمتری وجود داره،می افته.بعید هست که در نور شدید روز با این مشکل مواجه بشین.

یک قاعده کلی این هست که هیچ وقت از یک سرعت شاتر آهسته تر از فاصله کانونی استفاده نکنین.به عنوان مثال،برای یک لنز ۱۴mm،من از یک سرعت شاتر آهسته تر از ۱/۱۴ ثانیه بدون سه پایه استفاده نمیکنم.برای یک لنز ۲۰۰mm،از استفاده از یک سرعت شاتر بسیار آهسته تر از ۱/۲۰۰ ثانیه خودداری می کنم،در غیر این صورت وقت اونه که سه پایه رو نصب کنم.

2.دیافراگم اشتباه هست.

علت شماره دو:دیافراگم مناسبی انتخاب نکردین.

در f/2.8 شارپ ترین نقطه ممکن هست کاملا شارپ،اما بقیه تصویر خارج از فوکوس باشه،که به یک ظاهر کلی تار منجر میشه.

هنگام استفاده از یک دیافراگم باریک تر مانند f/22،متوجه میشین که وضوح کلی کاهش پیدا میکنه.اگرچه تصویر از جلو به عقب در فوکوس قرار داره،اما کمتر از زمانی که از یک دیافراگم بازتر استفاده میکنین، شارپ هست.

درک پیدا کردن دیافراگم ایده آل برای هر سناریو میتونه دشوار باشه،اما با کسب تجربه بیشتر،آسون تر میشه.

تکنیک هایی مانند انباشت فوکوس هنگام عکاسی از صحنه هایی که هم المان های نزدیک و هم دور از لنز دارن،مفیدن.

3.باعث لرزش دوربین میشین.

وقتی صحبت از چگونگی ثبت تصاویر شارپ باشه،استفاده از سه پایه نکته ایه که اغلب به اون اشاره میشه.با این حال،تنها نصب دوربین بر روی یک سه پایه لزوما به تصاویر شارپی که انتظار دارین منجر نمیشه.

هنگام فشار دادن دکمه شاتر دوربین،مقدار کمی لرزش ایجاد می کنین.اگرچه این میزان ممکنه زیاد به نظر نرسه،اما برای ایجاد تاری یا نرم شدن تصویر در هنگام استفاده از سرعت شاترهای نیمه آهسته کافیه.

زمانی دوربین بر روی سه پایه قرار داره،مطمئن بشین که از یک کنترل ریموت شاتر یا شاتر تاخیری (تایمر) داخل دوربین استفاده کنین.این کار لرزش ناشی از فشار دادن دکمه شاتر رو از بین میبره و در نهایت به یک تصویر شارپ تر منجر میشه.

4.سه پایه محکم نیست و لرزش داره.

زمانی که من تازه کار عکاسی منظره رو شروع کرده بودم،هر چقدر تلاش می کردم نمیتونستم بفهمم که چرا تصاویرم کمی تار میشن:من از سه پایه استفاده میکردم،سرعت شاتر خوب بود و یک ریموت شاتر داشتم.اینها برای ایجاد تصاویر شارپ کافی نبود؟ ظاهرا نه…

چیزی که من در نظر نمی گرفتم این بود که سه پایه ۲۰ دلاری من به اندازه کافی ثابت و محکم نبود که در مقابل باد مقاوت کنه یا حتی در یک رودخانه آرام قرار بگیره.هرگونه حرکت در محیط اطراف باعث لرزش اون میشد به این معنی که عکس های من زیاد شارپ نمیشدن.

بعد از شکستن سومین سه پایه ۲۰ دلاری در عرض یک سال،من تصمیم گرفتم یک سه پایه دست دوم با کیفیت بالاتر بخرم.اگرچه آن سه پایه Manfrotto چند سال استفاده شده بود،اما سه پایه ای خوب و باب میل من بود،و حتی در شرایط ناهموارتر هم هیچ لرزشی ایجاد نمیکرد.

سه پایه ۲۰ دلاری من هنگام عکاسی از این منظره دریایی نمتونست در برابر باد مقاومت کنه.

نکته مهمی که باید به خاطر بسپارین اینه که شما باید سه پایه ای داشته باشین که اونقدر محکم باشه که بتونه از پس شرایطی که معمولا در اون عکاسی می کنین،بربیاد.

لازم نیست برین و گران ترین سه پایه ای که پیدا میکنین رو بخرین،اما من شخصا از خریدن ارزان ترین سه پایه هم اجتناب می کنم.هرچه سه پایه محکم تر باشه،در شرایط سخت تری میتونین از اون استفاده کنین.به عنوان مثال،من هیچ وقت از سه پایه پیاده روی سبک وزنم برای عکاسی از مناظر دریایی قطب شمال استفاده نمی کنم.

5.از یک لنز با کیفیت پایین استفاده میکنین.

من نمیخوام بیش از حد بر روی تجهیزاتی که استفاده میکنین تمرکز کنم،چون به شدت معتقدم که شما میتونین صرف نظر از ابزاری که استفاده میکنین،تصاویر زیبا بگیرین.با این حال،وقتی بحث کیفیت تصویر مطرح باشه،هیچ شکی نیست که تجهیزات دوربین پیشرفته تفاوت ایجاد میکنه..

ممکن هست قبلا شنیده باشین که میگن «باید به جای دوربین بر روی لنز سرمایه گذاری کنین». لنز بیشتر احتمال داره که مدت طولانی تری برای شما بمونه و در مورد مسئله وضوح تصاویر،لنز از اهمیت بیشتری برخوردار هست.

یک لنز ارزان قیمت با کیفیت پایین به اندازه یک نسخه پیشرفته شارپ نیست،و حتی در میان لنزهای حرفه ای هم میتونه تفاوت های بسیار زیادی در وضوح وجود داشته باشه.

من توصیه میکنم کمی تحقیق کنین تا بر اساس بودجه ای که دارین بهترین لنزها رو برای دوربین خود پیدا کنین،و در صورت لزوم به جای خرید چندین لنز،تنها به یک یا دو مورد اکتفا کنین.زمانی که ببینین یک لنز خوب چقدر میتونه تفاوت ایجاد کنه،شوکه میشین.

6.یک خطای دستی وجود داره.

آخرین دلیلی که بررسی میکنیم شاید موردی باشه که شنیدن اون بیش از بقیه موارد دردناک باشه؛شما درست فوکوس نمیکنین.

فوکوس کردن نباید اونقدرها هم سخت باشه،نه؟ خیلی ساده به نظر میرسه!اما اینطور نیست،به خصوص اگر به صورت دستی فوکوس کنین… اینها دو سناریوی معمول هستنن:

۱٫ فوکوس خودکار خوب کار نمیکنه:اگرچه فوکوس خودکار یک ابزار عالی در بسیاری از دوربین های دیجیتال هست،اما همیشه اونقدر که انتظار میره خوب عمل نمیکنه.به خصوص هنگام کار در نور کم،چون دوربین تلاش میکنه تا جزئیات رو ببینه و فوکوس صحیح رو پیدا کنه.

۲٫ شما به صورت دستی درست فوکوس نمیکنین:فوکوس دستی میتونه نیازمند مهارت باشه.این یک راه عالی برای به دست آوردن فوکوس دقیقی هست که میخواین،اما با کمی داخل یا خارج فوکوس شدن بیش از اندازه،وضوح کاهش پیدا میکنه.دونستن اینکه در کجای تصویر فوکوس کنین و چگونه شارپ ترین فوکوس رو به دست بیارین،به زمان و کسب تجربه نیاز داره.

هنگام استفاده از فوکوس دستی،حالت نمایش زنده کمک زیادی به شما میکنه.بزرگنمایی رو ۱۰۰% کرده و فوکوس رو تنظیم کنین،تا زمانی که در شارپ ترین حالت قرار داشته باشه.
گام نهایی

در نظر گرفتن تمام نکات بالا احتمال این که با تصاویر شارپ به خانه بیایین رو افزایش میده.هرچند،این کار به تلاش نیاز داره،و من به شدت توصیه میکنم که هنگام عکاسی در فضای بیرون،آگاهانه فوکوس کنین.

تمرینی که من در روند کارم گنجانده ام اینه که به طور منظم صفحه نمایش تصویر رو در پشت دوربین چک کرده و زوم کنم تا ببینیم آیا در فوکوس قرار داره یا نه.من معمولا هر بار که ترکیب بندی رو تغییر میدم،این کار رو انجام میدم.این کار برای من تنها چند ثانیه طول میکشه،اما با انجام اون مطمئن میشم که تصویر واقعا شارپ هست.اگر اینطور نبود،میفهمم که باید فوکوس،سرعت شاتر یا برخی المان های دیگر رو تنظیم کنم.بهتره که این کار به یک عادت تبدیل بشه تا این که به خانه بیایین و متوجه بشبن که تصاویر شما خارج از فوکوس هستن و تلاش های شما به هدر رفته.

6 دلیل برای شارپ نبودن عکس های شما

|گروه هنری خواجویی|