عکاسی سیاه و سفید و عکاسی مونوکروم

عکاسی سیاه و سفید و عکاسی مونوکروم

عکاسی سیاه و سفید و عکاسی مونوکروم

جذابیت‌های عکاسی سیاه و سفید و عکاسی مونوکروم

توی این مقاله میخوایم شما رو با بعضی از تنظیمات و جذابیت‌های عکاسی سیاه و سفید و عکاسی مونوکروم آشنا کنیم.

عکاسی سیاه و سفید و عکاسی مونوکروم

هنگامی که نور طبیعی از پنجره به سوژه بتابه و کنار اون یه دیوار با پترنی (الگو) زیبا وجود داشته باشه،شاید بهترین زمان برای گرفتن یه عکس سیاه و سفید با تنالیته،تنوع رنگ و شکلی زیبا وجود داشته باشه.

توی دنیای متنوع و پرنور عکاسی دیجیتال،لحظاتی پیش می‌آید که اکتشاف دنیا از دریچه عکاسی مونوکروم و عکاسی سیاه و سفید ، لذتی نو دارد. برای بسیاری از عکاسان، عکاسی سیاه و سفید تنها یک مرحله‌ی ساده در آماده سازی نهایی عکس است. جایی که مود عکس رو از حالت رنگی به سادگی به سیاه و سفید،تغییر میدن.اما برای بهره و لذت بردن از عکاسی سیاه و سفید و عکاسی مونوکروم،شما باید با نیت و توجه به ساختارهای عکس سیاه و سفید،شروع به عکاسی کنین.به همین منظور من در ادامه شما رو با روش‌هایی برای ثبت و پرداخت عکس های سیاه و سفید،آشنا میکنم.

توی عکاسی مونوکروم دیگه خبری از رنگ‌های جذاب و براق برای جلب توجه مخاطب نیست.بجای اون شما باید از کنتراست و احساسات برای انتقال پیام و درگیر کردن بیننده با عکس،استفاده کنین.
ثبت تصویر توی عکاسی سیاه و سفید

دوربین‌های پیشرفته‌ی دیجیتال امروزی قادر هستن عکس‌ها رو توی فرمت‌های مختلف مونوکروم و سیاه و سفید،به ثبت برسونن.شاید در ابتدا،استفاده از مود عکاسی سیاه و سفید یا عکاسی مونوکروم برای شما اهمیتی نداشته باشه،اما اولین شرط برای یه عکس سیاه و سفید حرفه‌ای،ثبت اون توی فرمت مونوکروم و موقع عکاسی هست.اگه توی فرمت RAW عکس‌های خود رو به ثبت برسونین،همچنان توی عکس‌های شما اطلاعات کد رنگی تصویر وجود داره،در نتیجه هر زمان که بخواین میتونین عکس سیاه و سفید خود رو به یه عکس رنگی تبدیل کرده و از این جهت،دلیلی برای نگرانی وجود نداره.

اگه از دوربین‌های بدون آینه (Mirror-less) استفاده کنین،قادرین که EVF (Electronic Viewfinder) رو به گونه‌ای تنظیم کنین که بتونین،منظره رو توی نمایشگر دوربین خود بصورت سیاه و سفید ببینین.این موضوع میتونه به شما کمک کنه تا قبل از ثبت تصویرتون بدون اونکه نیاز داشته باشین صحنه‌ی پیش رو رو بصورت سیاه و سفید تصور کنین،اونو براحتی ببینین.توی دوربین‌های DSLR،اما امکان دیدن منظره بصورت سیاه و سفید از طریق OVF (Optical Viewfinder) یا همون منظره یاب وجود نداره؛ و شما توی عکاسی سیاه و سفید و یا عکاسی مونوکروم،امکانی که توی دوربین‌های بدون آینه رو داشتین،نخواهید داشت. منظره یاب این دوربین‌ها هر اونچه که از دریچه‌ی لنز بیاد رو بدون تغییر به شما نشون میده.البته که شما هنوز این امکان رو دارین که پیش نمایش عکس‌های خود رو توی حالت نمایش زنده تصویر (Live View) بصورت سیاه و سفید توی LCD مشاهده کنین.

|گروه هنری خواجویی|

توی حالت‌های متنوعی با توجه به قابلیت‌های دوربین،شما این امکان رو دارین که با تغییر پروفایل دوربین به عکاسی سیاه و سفید،تصویر نهایی رو تا حد زیادی به عکس مونوکروم ایده‌آل،نزدیک کنین.با انتخاب این مود ثبت تصویر، عکس ثبت شده تا حدود ۹۰ درصد به تصویر نهایی مورد نظر شما از عکاسی سیاه و سفید،نزدیکه.این تغییر ساده بسیاری از معادلات عکاسی شما رو بهم زده و عکاسان سیاه و سفید بوسیله‌ی این امکان،بسیاری از سختی‌های مربوط به پیش‌بینی تصویر نهایی رو کنار میذارن.همچنین افرادی که توی روند کاری‍شون از متد گردش کار WYSIWYG ( متدی برای بررسی نتایج کار نهایی  در هنگام و روند ثبت تصویر ) استفاده میکنن؛میتونن با این ابزار ساده، بسیاری از چالش‌هاشونو برطرف کنن.
توی عکاسی سیاه و سفید و عکاسی مونوکروم از کنتراست محیط برای جلب نگاه مخاطب بهره ببرین

اصلی‌ترین کلید عکاسی مونوکروم و عکاسی سیاه و سفید،استفاده از کنتراست و یا همون تقابل بخش‌های روشن و تاریک تصویر،هست.چشم انسان بصورت ناخودآگاه ابتدا جذب بخش‌های پرنور تصویر شده و توی یه فرآیند موازی به بخش‌هایی که با این قسمت روشن در تضاد هستن،توجه میکنه.با توجه به همین قانون ساده میشه گفت،توی عکس سیاه و سفیدی که تموم تصویر تیره هست،وجود حداقل یه نقطه‌ی روشن،توجه‌ها رو به خود جلب میکنه و توی نقطه‌ی مقابل وقتی که تموم تصویر سرشار از روشنایی هست،یه بخش تیره محل توجه بیننده‌ی عکس شما میشه.

عکاسی سیاه و سفید و عکاسی مونوکروم

توی عکس بالا،چش‌ها محل ابراز تمومی پترن و جنس تصویر هست و فنسها،بخشی از کامپوزیشن عکس شما رو تشکیل میدن.

آگاهی به همین نکته ساده میتونه توی عکاسی سیاه و سفید،توجه مخاطب‍تونو دقیقا به نقطه‌ی هدف شما جلب کنه.رعایت این نکته توی عکاسی مونوکروم بسیار ساده هست.تنها کافیه سوژتونو به گونه‌ای توی محیط قرار بدین که شخص حاضر توی تصویر شما و لباسی که به تن داره،توی تضادی هنرمندانه با بک گراند تصویر قرار داشته باشه.

اگه میخواین کیفیت عکس سیاه و سفید نهایی شما از این هم بیشتر باشه،باید زمان بیشتری رو برای انتخاب لباس سوژه و همچنین انتخاب لوکیشن عکاسی،صرف کنین.توجه داشته باشین که توی بسیاری از مواقع لازم نیست این فضا رو خیلی مصنوعی ایجاد کنین، و یا کنتراست بیش از حدی در نظر بگیرین.همچون تصویر بالا،خلق یه تفاوت میتونه یه عکس جذاب سیاه و سفید رو توی دنیای پررنگ امروز بوجود بیاره،که توجه و تحسین مخاطبارو بهمراه داشته باش.
توی عکاسی مونوکروم،سایه‌ها دشمن شما نیستن،از اونا بعنوان یه متحد استفاده کنین.

یه برداشت اشتباه توی عکاسی وجود داره،که همه ما فکر میکنیم سایه‌ها همیشه مزاحمن و ما وظیفه داریم،تاثیر اونا توی عکسو به حداقل میزان ممکن کاهش بدیم.پیش از هر چیز به شما میگم که این ایده‌ی غلط رو از ذهن‍تون خارج کنین.سایه‌ها توی عکاسی سیاه و سفید و عکاسی رنگی،بخش حیاتی و جدا ناشدنی از تصویر هست.سایه‌ها هستن که به عکس شما عمق و بعد میدن.قطعا توی عکاسی،سایه‌های مزاحمی وجود دارن که باید کنار گذاشته بشن،اما این تصور که تموم سایه‌ها مزاحمن،کاملا اشتباهه.بویژه توی عکاسی سیاه و سفید و عکاسی مونوکروم ،استفاده از سایه‌ها می‍تونه بخش‌هایی از محیط و سوژه‌ی شما رو که میخواین از چشم مخاطب مخفی بمونه،بخوبی پوشش بده.

بعلاوه استفاده از ( سایه روشن ) سایه‌ها میتونه فرم بدن سوژه‌ی شما رو نمایان کنه.میتونه بخشی از بدن سوژه رو پررنگ‍تر و نمایان‌تر و بخش‌هایی از اونو مخفی و پنهون نگه داره.قطعا در ابتدا تصور کردن این حالت قبل از ثبت تصویر،کار آسونی نیست.اما من به شما میگم ” شما تنها کافیه بدونین سوژه‌ی شما باید توی چه موقعیتی نسبت به نور ( اگه از نور طبیعی استفاده میکنین ) قرار بگیره.و یا اگه از نور فلاش های استودیویی یا فلاش های اکسترنال استفاده میکنین،رابطه و زاویه‌ی اون با سوژه رو بشناسین. ” توی سوژه‌هایی که دارای انحنا هستن و یا قصد ابراز و جلب توجه بیشتر بخشی از سوژه رو دارین،سایه‌ی شما باید به گونه‌ای سراسری و با یه گرادینت طولانی بر روی سوژه سوار بشه.با استفاده از همین ترفند،شما میتونین کاری کنین که چشم مخاطب سوژه‌ی عکاسی سیاه و سفید شما رو بمراتب بزرگتر از اندازه‌ی واقعی اون ببینه.

عکاسی سیاه و سفید و عکاسی مونوکروم

توی نقطه‌ی مقابل اما اگه میخواین بخش‌هایی از تصویر و یا حتی کل سوژه‌ی شما کوچکتر از اونچه در حقیقت وجود داره به نظر بیاد،با نوردهی مستقیم، از سوژه یه تصویر کوچکتر از نسبت واقعیش با محیط به ثبت برسونین.
توی عکاسی سیاه و سفید،نور همچون همیشه هست.از اون در جهت ارتقاء کیفیت تصویرتون بهره ببرین.

هنگامی که قصد عکاسی رنگی دارین،توجه به ترکیب نورها و بازخورد نهایی اون توی عکس نهایی،اهمیت ویژه‌ای داره.بطور مثال زمانیکه قصد ثبت یه تصویر پرتره داخلی رو نزدیک به پنجره دارین و در کنار نور طبیعی محیط میخواین سوژه رو با تجهیزات نورپردازی، نوردهی کنین؛احتمال این وجود داره که نور تابیده شده از پنجره،رنگ‌هایی متمایل به آبی و سرد به شما بده،در حالیکه نورپردازی داخلی شما گرم و متمایل به نور زرده.چشم ما در حالت عادی این تضاد رو درک کرده و میپذیره،اما برای دوربین تلفیق این دو نور به همین سادگی نیست.به همین دلیل توی عکس ثبت شده نهایی و توی ترکیبی عجیب از رنگ‌های محیط،شما تصویری دارین که برخلاف اونچه که با چشم میبینین،دارای اعوجاج رنگیه.به همین دلیله که وقتی قصد عکاسی رنگی رو دارین،باید بسیار آگاهانه تجهیزات نورپردازی خود رو انتخاب کنین؛و یا اینکه توی عکس نهایی بوسیله‌ی نرم‌افزار،تغییراتی توی رنگ‌ها به وجود بیارین.

توی عکاسی مونوکروم و عکاسی سیاه و سفید هیچ کدوم از این دغدغه‌ها وجود نداره.دوربین شما هر دو نور آبی و زرد رو بصورت سفید ضبط میکنه و رنگی هم توی تصویر وجود نداره که دغدغه‌ی اعوجاج اونو داشته باشین.تنها چیزی که باقی میمونه،روشنایی و شدت نور توی بخش‌های مختلف عکسه.به همین دلیل توی عکاسی سیاه و سفید،براحتی میتونین در صورت نیاز از نورهای فلورسنت ( آبی رنگ ) در جهت ارتقاء کیفیت عکس نهایی مونوکرومتون استفاده کنین.دیگه خبری از اعوجاح رنگی توی عکس‌های سیاه و سفید شما نیست.توی عکاسی سیاه و سفید،تفاوت رنگ‌های صحنه،تنالیته‌ای زیبا و متفاوت از سوژه‌های حاضر توی محیط به شما ارائه میده؛ و نه تنها تفاوت نورها و رنگ‌ها دردسر ساز نیستن،بلکه میتونن خالق تصویری شگفت‌انگیز باشن.

عکاسی سیاه و سفید و عکاسی مونوکروم

آبشار لاتورِل (Latourell) توی شرق پورتلند (Portland) – این تصویر نمونه‌ای کامل از تضاد رنگ آبشار روشن با گیاهان تاریک هست.توی این تصویر از فیلتر دیجیتال قرمز استفاده کرد‌ه‌ام تا سبزی گیاهان توی عکس سیاه و سفید نهایی،تیره‌تر به نظر بیان.

استفاده از فیلترهای رنگی فیزیکی و دیجیتال میتونه کیفیت عکس نهایی شما رو بهبود بده.

این روزها به نظر میاد،دوران فیلترهای فیزیکی به پایان رسیده.به غیر از فیلترهای ND و فیلترهای پلاریزه،بسیاری از عکاسان در طول سال‌ها،حتی دست‍شون هم به یکی از فیلترهای عکاسی نخورده.اما توی عکاسی سیاه و سفید و عکاسی مونوکروم،شرایط تا حد زیادی متفاوته.شما با استفاده از انواع فیلترهای عکاسی میتونین چهره‌ی تصویر نهایی‍تونو تا حد زیادی تحت تاثیر قرار بدین.در ادامه به چند نمونه از اونا اشاره‌ای خواهیم داشت.

فیلترهای رنگی توی عکاسی سیاه و سفید و عکاسی مونوکروم،رنگ خودشونو  کمی روشن‌تر نمایش میدن ( بطور مثال فیلتر رنگ قرمز،رنگ‍های قرمز موجود توی محیط رو روشن‌تر و تا حدی نزدیک به خاکستری روشن به ثبت میرسونه ). همچنین این فیلترها،رنگ‌های مخالف خود رو تیره‌تر نمایش میدن.بنابراین یه فیلتر قرمز،رنگ قرمز رو روشن‌تر و سبز رو تیره‌تر نمایش میدن.همینطور یه فیلتر سبز نیز، رنگ‌های سبز رو روشن‌تر و رنگ‌های قرمز رو تیره‌تر میکنه.

همونجور که دیدین؛فیلترهای عکاسی میتونن تاثیری عمیق بر عکاسی سیاه و سفید و عکاسی مونوکروم داشته باشن.از فیلترهای ملایم ( همچون فیلتر رنگ زرد ) گرفته تا فیلترهای نمایان‌تر ( همچون فیلتر سبز رنگ ). پس هنوز هم میشه فیلترهای رنگی رو خریداری کرد و از مزایای اونا توی این گونه از عکاسی استفاده کرد. البته که به لطف سنسورهای مدرن دنیای دیجیتال،میتونین از این خرید صرف نظر کنین و توی مرحله‌ی آماده سازی نهایی عکس،با تغییر تنالیته‌ی رنگ سفید و مشکی و با استفاده از فیلترهای دیجیتال،به تصویر ایده‌آل‍تون نزدیک بشین.

امام مثل بقیه انواع عکاسی،توی عکاسی سیاه و سفید و عکاسی مونوکروم نیز استفاده از فیلترهای فیزیکی،برتری‌هایی نسبت به فیلترهای دیجیتال دارن.زمانیکه شما از یه فیلتر فیزیکی ( فارغ از هر نوع رنگی ) استفاده میکنین،نور عبور کرده از لنز دوربین،بوسیله‌ی سنسور با تموم ویژگی‌های لحظه‌ای‍ش به ثبت میرسه. این موضوع توی عکس‍های RAW تفاوتی عمده ایجاد میکنه.چون دیگه توی مرحله آماده سازی نهایی،شما بر روی اطلاعات و کدهای رنگی کار میکنین که توی عکس به ثبت رسیدن و دیگه لازم نیست با استفاده از فیلترهای دیجیتال،تازه اونارو بوجود بیارین.

پس همونطور که بین عکاسان حرفه‍ای مصطلح هست تا جای امکان ” موقع ثبت عکس از فیلترهای فیزیکی استفاده کنین. ” عکاسان حرفه‌ای اعتقاد دارنن،فاصله‌ای عظیم بین کیفیت عکس نهایی با استفاده از فیلتر دیجیتال و فیزیکی وجود داره.

توی این مقاله تلاش کردیم تا جای امکان شما رو با برخی از تکنیک‌های پایه‌ی عکاسی سیاه و سفید و عکاسی مونوکروم آشنا کنیم. همچون انواع روش‌های عکاسی،توی این سبک از عکاسی هم شما باید دست به کار بشین و برای داشتن تصاویر سیاه و سفید حرفه‌ای و چشم‌نواز،تمرین داشته باشین.سادگی و هرج و مرج همزمان تصاویر مونوکروم،زیبایی و لذت دو چندانی داره،البته زمانیکه خودتون اقدام به ثبت اونا کنین.

منبع:دیدنگار

|گروه هنری خواجویی|