براکتینگ چیست؟

براکتینگ چیست؟

براکتینگ چیست؟

آموزش براکتینگ و تنظیمات براکتینگ برای عکاسی HDR

توی این مقاله‌ی آموزش براکتینگ،قصد داریم شما رو با برخی از تنظیمات براکتینگ برای داشتن عکس‌های HDR بهتر،آشنا کنیم.

راه‌های مختلفی برای مواجهه و ثبت یه صحنه با کنتراست بالا و همچنین نوردهی مناسب به تمامی اجزای این تصاویر وجود داره.

اولین و ساده‌ترین روش،عکاسی در زمان دیگری از روز هست.
توی برخی از صحنه‌ها میشه با تغییری اندک،در نسبت زاویه‌ی دوربین به منظره،کنتراست محیط رو کاهش داد.
راهکار سوم اما استفاده از تنظیمات براکتینگ و قابلیت‌های عکاسی HDR هست.موضوعی که این مقاله‌ی آموزش براکتینگ،قصد معرفی اونو داره.

حالت براکتینگ (Bracketing) نه تنها توی دوربین‌های DSLR،بلکه توی بیشتر دوربین‌های موجود توی بازار وجود داره.فرآیند بدست آوردن یه عکس HDR باکیفیت در تنوع نرم‌افزارهای موجود،که بصورت موردی و یا اختصاصی روی این قابلیت کار میکنن،فراوونه.محبوب‌ترین این نرم‌افزارها که بیشتر عکاسا برای بدست آوردن عکس‌های اچ دی آر با توجه به تنظیمات و عکس‌های براکتینگ از اوناستفاده میکنن؛نرم‌افزار لایت روم سی سی (Lightroom CC) هست. استفاده از نرم‌افزار لایت روم برای بدست آوردن عکس‌های اچ دی آر،پس از استفاده از تکنیک براکتینگ،کار پیچیده‌ای نیست ( البته ما در یک مقاله بصورت کامل به معرفی نحوه عملکرد این نرم‌افزار در مواجهه با این عکس‌ها خواهیم پرداخت ). اما در این مقاله با عنوان آموزش براکتینگ قصد داریم شما را در چند گام ساده، با این تکنیک و تنظیمات براکتینگ مربوط به اون،آشنا کنیم.

توی یه روز آفتابی روشن،زمانیکه روشنایی شدت داره و سایه‌ها عمیق و تاریکن،مناظر دارای کنتراست بالا،زیبایی فوق‌العاده‌ای دارن که هیچ عکاسی نمیتونه در مقابله با وسوسه‌ی ثبت کردن اونا،مقاومت کنه.اما عکس نهایی به زیبایی صحنه‌ای که با چشمامون مشاهده میکنیم،به ثبت نمیرسه و این تنها دلیل،برای بوجود اومدن تکنیک براکتینگ و عکاسی HDR هست.عکس‌هایی که با این روش به ثبت میرسن،حداقل توی بخش‌هایی دارای یکی از مشکلات زیر هستن:

تموم تصویر به گونه‌ای واضح،دارای فقدان نوردهی مناسب هست.
تنها سایه‌ها و سیلوئت‌ها نمایان هستن و سایر بخش‌های منظره،وضوح کافی ندارن.
یا اینکه نوردهی مضاعف موجب شده،جزئیات موجود توی بخش‌های روشن منظره،به کلی فاقد جزئیات و بافت باشن.

مواردی که بالا گفتیم،از اصلی‌ترین دلایل مشکلیه که پیشتر به اون اشاره شد؛یعنی توی عکاسی لند اسکیپ و یا عکاسی طبیعت،شما تصاویری بدست میارین که با اونچه به چشم خود دیدین،فاصله‌ زیادی داره.این اتفاق ناخوشایند بویژه زمانیکه نور از پشت سوژه به ساختمون یا المان‌های موجود توی فریم ما تابیده باشه،بیشتر به چشم میاد.

براکتینگ چیست؟

آموزش براکتینگ:براکتینگ چیست؟

در ابتدا برای آنکه تصویری دقیق‌تر از توضیحات بعدی ما در رابطه با تنظیمات براکتینگ داشته باشین،بسیار کوتاه شما رو با مفهوم جبران نوردهی (Exposure Compensation) آشنا می‌کنیم.تنها کافیه بدونین،جبران نوردهی به میزان ضریبی میگن که نوردهی عکس نهایی به میزان اون ضریب،نسبت به نورسنجی اولیه‌ی دوربین،کاهش و یا افزایش داشته باشه.همونطور که گفتیم،چه شما نور محیط رو توی ضریبی،کاهش یا افزایش بدین،در واقع عمل جبران نوردهی رو انجام دادین.توی استفاده از تکنیک براکتینگ،ما فارغ از نور سنجیده شده با دوربین،حداقل سه عکس از یه صحنه با تنظیمات یکسان اما ضریب نوردهی متفاوت به ثبت میرسونیم.اولین عکس با تنظیمات پیشنهادی دوربین به ثبت میرسه؛و دو عکس بعدی با تنظیمات نوری کمی بیشتر و کمی کمتر به ثبت میرسن.به این تنظیمات میزان نوردهی و تعدد ثبت عکس‌های یکسان،براکتینگ میگن.ویژگی AEB (Automatic Exposure Bracketing) این روزا تقریبا توی هر دوربین دیجیتالی،وجود داره.این ابزار قدرتمند با ایجاد تنظیمات براکتینگ،امکان افزایش داینامیک رنج یه تصویر رو با دریافت حداکثر اطلاعات ممکن از صحنه،ایجاد میکنه.علت اهمیت این آموزش براکتینگ در همین جاست. توی عکاسی با کمک تکنیک براکتینگ،شما روشن‌ترین های لایت‌ها رو در کنار تاریک‌ترین سایه‌ها،بدون از دست دادن جزئیات،به ثبت میرسونین.در واقع توی تلاقی عکس‌های براکتینگ،شما با تنظیماتی ساده روی دوربینتون،سه عکس کاملا یکسان،اما با نوردهی‌های متفاوت بدست میارین.
آموزش براکتینگ:تئوری استفاده از تنظیمات براکتینگ

داینامیک رنج رو بوسیله‌ی عبارتی با عنوان استاپ (Stops) اندازی گیری میکنیم.بطور مثال توی عکاسی از یه صحنه با کنتراست متعادل ( در صورتی که بخواین سه عکس براکتینگ بگیرین ) ،شما تنظیمات براکتینگی با ویژگی‌های زیر توی هر عکس دارین:

عکس اول یا همون تنظیمات پیشنهادی دوربین،که استاپ صفر داره.
عکس دوم با نوردهی کمتر که استاپ منفی یک (۱-) داره.
عکس سوم با نوردهی کمی بیشتر که استاپ مثبت یک (۱+) داره.

براکتینگ چیست؟

|گروه هنری خواجویی|

در مود (Aperture Priority)،تنظیمات دیافراگم بطور مثال اگه روی f/11 در جهت ثبت یه عکس با عمق میدون بیشتر تنظیم شده باشه(متغیر ثابت) دوربین سه عکس با سرعت شاتر متفاوت ( تنظیمات متغیر ) به ثبت میرسونه.در صورتیکه از رویه‌ای که پیشتر توی این آموزش براکتینگ برای عکاسی یه منظره با کنتراست متعادل،معرفی کردیم ( از استاپ ۱- تا ۱+ ) پیروی کنین،به طور مثال سرعت شاتر شما توی هر عکس،بصورت زیر هست:

۱/۵۰۰ ثانیه
۱/۱۰۰۰ ثانیه
۱/۲۵۰ ثانیه

نتیجه‌ی این سه عکس که بوسیله‌ی تکنیک براکتینگ و تنظیمات براکتینگ به ثبت رسیده،شامل ویژگی‌های زیر هست:

عکس اول که با سرعت شاتر ۱/۵۰۰ ثانیه به ثبت رسیده،دارای نوردهی میانگین بوده.
عکس دوم که با سرعت شاتر ۱/۱۰۰۰ ثانیه به ثبت رسیده،عکس تیره‌تری هست ( چون سرعت شاتر بالا،فرصت کمتری به نور میده تا از دریچه‌ی لنز،خودشو به سنسور دوربین برسونه).
عکس سوم که با سرعت شاتر ۱/۲۵۰ ثانیه به ثبت رسیده،روشن‌تر از دو عکس دیگه هست ( چونبعلت باز بودن طولانی‌تر شاتر،نور بیشتری جذب شده).

همونطور که توی تصویر بالا مشاهده میکنین،تاثیرات یه استاپ بالاتر یا پایین‌تر،بخوبی توی حجم نوردهی صحنه مشخصه.

برای ثبت مناظری با میزان کنتراست بالاتر،شما باید دامنه‌ی تغییرات تنظیمات براکتینگ خود رو، ۲ برابر کنین.پس برای ثبت این مناظر،بطور مثال استاپ‌های هر سه عکس شما به این ترتیب هستن:

عکس اول همچون حالت قبل با همان تنظیمات پیش فرض دوربین و نور طبیعی صحنه،دارای استاپ صفر هست.یعنی همون سرعت شاتر ۱/۵۰۰ ثانیه.
عکس دوم این بار،با دو استاپ نوری بیشتر ( استاپ مثبت ۲ (۲+) ) یعنی با سرعت شاتر ۱/۱۲۵ ثانیه به ثبت رسیده.
و عکس آخر هم با دو استاپ نوری کمتر ( استاپ منفی ۲ (۲-) ) یعنی با سرعت شاتر ۱/۲۰۰۰ ثانیه به ثبت رسیده.

در نتیجه حجم روشنایی و یا تیرگی صحنه‌ی ما در دو عکس دیگری که با تکنیک براکتینگ به ثبت رسوندیم،به دو برابر رسیده.عکس تیره‌ی ما نسبت به عکس تیره‌ی قبلی،دو برابر تاریک‌تر بوده و در نتیجه،عکس روشن ما نیز نسبت به عکس روشن قبلی،دو برابر روشن‌تر میشه.با مقایسه‌ی تصویر زیر و تصویر بالا،براحتی این تغییر استاپ نوری توی هر عکس رو میتونین بصورت همزمان مشاهده کنین.

براکتینگ چیست؟

توی این مقاله‌ی آموزش براکتینگ و اساسا توی استفاده از تکنیک براکتینگ،شما نیازی به محاسبات پیچیده‌ی نورسنجی ندارین.توی هرکدوم از مودهای محبوب و پرکاربرد دوربین شما ( بجز مود فولی اتوماتیک (Fully Automatic) ) همچون Program Mood، Aperture Priority، Shutter Speed Priority و حالت دستی یا منوآل (Manual) تنها کاری که شما انجام میدین،تنظیم رنج براکتینگ ( همون استاپ‌های نوری متفاوت از یه صحنه‌ی ثابت) و ثبت سه عکس هست.باقی تنظیمات براکتینگ و عملکردهای اون،بصورت اتوماتیک توی دوربین شما اتفاق میوفته.
آموزش براکتینگ:یافتن تنظیمات براکتینگ دوربین

برای اونکه از تنظیمات و روش عکاسی براکتینگ توی دوربین خود آگاه بشین،شما باید قبل از هر چیز،دفترچه راهنمای دوربین خود رو مطالعه کنین.بعلت محبوبیت این روش توی بیشتر دوربینا،این تنظیمات بسیار ساده و سریع انجام میشه.پس از یافتن تنظیمات براکتینگ توی دوربین خود،سه عکس ثابت با نوردهی‌های متفاوت،به ثبت برسونین و سپس از صحت نوردهی این عکس‌ها برای دست‌یابی به تصاویری مناسب برای براکتینگ و عکاسی HDR اطمینان حاصل کنین.همونطور که توی این مقاله‌ی آموزش براکتینگ به شما گفتیم،استفاده از تکنیک براکتینگ در صورتی که چند اصل ساده‌ی اونو بشناسین،به هیچ وجه فرآیندی پیچیده نیست.
آموزش براکتینگ:آشنایی با چند ترفند ساده از تکنیک براکتینگ

یکی از تجهیزات ضروری برای استفاده از تکنیک براکتینگ و همینطور عکاسی HDR،استفاده از سه پایه هست.استفاده از سه پایه باعث میشه،تمومی عکس‌های شما بدون کوچکترین تغییر و لرزشی و از یه زاویه‌ی دقیقا مشابه به ثبت برسن.
در صورتی که موقع عکاسی با استفاده از تکنیک براکتینگ،سه پایه همراتون نداشتین،میتونین از مود عکاسی پیوسته (Continuous Shooting) بهره ببرین.البته قطعا نتیجه با زمانیکه از سه پایه استفاده میکنین،متفاوت بوده و احتمالا عکس نهایی،کیفیت کمتری داره.تموم تلاشتونو کنین که دوربین با کمترین لرزش و تغییر زاویه‌ی ممکن،عکس‌ها رو به ثبت برسونه.
بعد از ثبت سه عکس اگه یکی از عکس‌ها به تصویر ایده‌آل ذهنی شما از منظره نزدیک بود، میتونین از دو عکس دیگه فاکتور گرفته و در غیر این صورت،چاره‌ای جز تلفیق این سه عکس با استفاده از تکنیک HDR در جهت دست‌یابی به عکس ایده‌آل نهایی وجود نداره.
در صورتی که از ابتدا قصد عکاسی چند عکس برای رسیدن به یه عکس اچ دی آر رو دارین،قطعا از عمق میدان یکسان هر سه عکس،مطمئن بشین.برای این کار میتونین مود دوربین خود رو روی حالت Aperture Priority یا دستی (Manual) قرار بدین.توی این وضعیت فقط کافیه،تنظیمات دیافراگم مناسب رو تعیین کنین.

براکتینگ چیست؟

منبع:دیدنگار

|گروه هنری خواجویی|